Linki w artykułach

Najczęściej użytkownicy komputera traktują dysk jako pudełko zdolne do zapamiętania pewnej ilości danych – im więcej, tym lepiej. Co niektórzy zwracają uwagę również na jego parametry techniczne – średni czas dostępu do danych oraz szybkość odczytu i zapisu. Parametry eksploatacyjne każdego urządzenia wynikają z jego konstrukcji, dlatego najdociekliwsi użytkownicy chcą wiedzieć, co jest wewnątrz pudełka i jak to działa.
 Metoda zmodyfikowanej modulacji częstości (MFM)
Metoda MFM nazywana jest metodą z podwójną gęstością i dzięki niej jest podwojona jest pojemność dysku twardego, stosuje się tu regułę: bit o wartości \\"1\\" ustawia impuls zapisujący pośrodku komórki bitowej, bit o wartości \\"0\\", ustawia impuls na początku komórki bitowej lecz tylko wtedy, gdy poprzedni
bit nie jest równy \\"1\\".
W metodzie tej dla odtwarzania danych, w trakcie odczytu, stosowany jest układ z pętlą synchronizacji fazy PLL, na podstawie impulsów odczytanych z głowicy odczyt o nazwie READ DATA.
Najważniejsze parametry techniczne dysków twardych
 pojemność dyski twarde od 100GB do kilkuset TB
 liczba głowic zapisu i odczytu (od 24 do kilkunastu)
 liczba cylindrów (od 615 do kilku tysięcy)
 średni czas dostępu
 prędkość obrotowa dysku 5800, 7200, 10000 RPM (obrotów na minutę)
 szybkość transmisji danych
 zasilanie
Istnieje wiele metod zapisu informacji cyfrowej na nośniku magnetycznym, na przykład:

 Metoda bez powrotu do zera
Polega na tym, że zmiana kierunku prądu w głowicy zapisu następuje w chwili zmiany wartości kolejnych bitów informacji. Zmiana kierunku prądu nie występuje podczas zapisywania ciągu zer lub jedynek. Metoda ta nie posiada możliwości samo synchronizacji, tzn. z informacji odczytanej nie da się wydzielić impulsów określających położenie komórki bitowej

 Metoda modulacji częstotliwości (FM)
Polega na tym, że przy modulacji FM prąd w głowicy zapisu zmienia na początku każdej komórki bitowej, oraz w środku dysku, gdy zapisywany bit ma wartość \\"jedynki\\"